Το Κάστρο της Ρηνιάσας προστάτευε τη μεσαιωνική πόλη της Ρηνιάσας (κοντά στο χωριό Ρίζα) από ένα φυσικά οχυρό ύψωμα, επιτηρώντας το χερσαίο και θαλάσσιο εμπόριο. Πιστεύεται ότι κτίστηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Θωμά Α΄ στα τέλη του 13ου αιώνα και γι' αυτόν τον λόγο ονομάστηκε Θωμόκαστρο.
Κατά την εξέγερση του 1338 εναντίον της βυζαντινής κυριαρχίας, το κάστρο διοικούσε ο Νικηφόρος, γιος του τελευταίου Δεσπότη Ορσίνι. Ο Ιωάννης Καντακουζηνός τον έπεισε να το παραδώσει και οι Βυζαντινοί το κράτησαν μέχρι το 1350, οπότε πέρασε πρώτα στους Σέρβους και έπειτα στους Αλβανούς, που το ονόμασαν Ρηνιάσα. Περιήλθε στους Οθωμανούς το 1451. Το 1803, μετά τη θυσία της Δέσπως Μπότση, το κάστρο καταλήφθηκε για λίγο από τους Σουλιώτες, για να εγκαταλειφθεί οριστικά μετά τις ήττες των Ελλήνων στο Πέτα και την Πλάκα.
